Kufiri i panjohur i shpejtësisë. Ja si të matin kamerat në Suedi?

Të gjitha kamerat e shpejtësisë në Suedi funksionojnë në të njëjtën mënyrë dhe janë gjithmonë aktive. Shumë shoferë nuk e dinë se ekziston një kufi i panjohur ku kamera fillon të masë shpejtësinë shumë përpara se makina të kalojë pranë saj.

“Shumë njerëz nuk e dinë se kamerat suedeze të shpejtësisë janë gjithmonë aktive”, thotë Jonas Nygren nga Trafikverket për Carup.

Aktualisht në Suedi ka rreth 2 800 kamera shpejtësie. Gjatë vitit 2026, Trafikverket planifikon të zëvendësojë 500 prej tyre dhe të vendosë edhe 200 kamera të reja. Për shoferët kjo do të thotë rrezik më i madh për t’u kapur duke udhëtuar mbi shpejtësinë e lejuar. Edhe pse jo të gjithë kalojnë çdo ditë pranë një kamere, pothuajse të gjithë shoferët i kanë parë ato. Megjithatë, shumë pak e dinë saktësisht se si funksionojnë.

Përveç kamerës, çdo pajisje është e pajisur edhe me radar. Shumë njerëz mendojnë se matja e shpejtësisë fillon vetëm pak para kamerës, por në të vërtetë radari fillon të masë sapo automjeti hyn brenda 100 metrave. Shpejtësia matet vazhdimisht ndërsa makina afrohet, por shoferi ka ende kohë të ngadalësojë. Nuk bëhet fjalë për shpejtësi mesatare.

“Radari mat çdo automjet që kalon, por vetëm ata që udhëtojnë mbi kufirin e lejuar fotografohen”, thotë Jonas Nygren nga Trafikverket.

Ashtu si lazeri i policisë, edhe kamera e shpejtësisë ka nevojë për kohë për të matur shpejtësinë e saktë. Nëse një shofer po i jep makinës shumë shpejt, fotografia merret kur automjeti është 14 metra para kamerës. Kjo do të thotë se kush ngadalëson para këtij momenti mund të shmangë gjobën. Por nëse fotografia merret, nuk ka asnjë tolerancë. Ndryshe nga lazeri i policisë, ku zakonisht zbriten tre kilometra në orë, kamera e shpejtësisë raporton shpejtësinë e saktë që është matur.

“ Është në distancën 14 metra. Nëse udhëtonë gjashtë kilometra ose më shumë mbi kufirin e lejuar, merret një fotografi që na dërgohet neve”, thotë Lis Marie Svonni, shefe e departamentit ATK të policisë në Kiruna.

Pas kësaj, fotografia dërgohet në departamentin ATK të policisë në Kiruna. Atje një hetues përpiqet të zbulojë se kush ishte duke udhëtuar në momentin e fotografimit. Të dhënat nga regjistri i automjeteve krahasohen me fotografitë nga regjistri i patentave të shoferëve. Nëse autoritetet dyshojnë se pronari i makinës ishte shoferi, atij i dërgohet një letër në shtëpi ku ka mundësinë të mohojë.

Nëse personi në fotografi nuk është pronari dhe ai e di që nuk po i jepte makinës në atë moment, nuk ka detyrim ligjor të tregojë se kush ishte shoferi.

“Nuk je i detyruar të tregosh kush po e ngiste. Unë nuk doja të tregoja se kush ishte pas timonit të makinës sime”, thotë Jan Aronsson nga Hammarö në Värmland.

Kështu funksionojnë kamerat e shpejtësisë në Suedi:

• Kamera fillon të masë shpejtësinë nga 100 metra largësi.
• Shpejtësia që ke 14 metra para kamerës është ajo që vlen.
• Nëse udhëton gjashtë kilometra ose më shumë mbi kufirin e lejuar, merret një fotografi.
• Fotografia dërgohet në departamentin ATK të policisë në Kiruna.
• Hetuesit krahasojnë pronarin e makinës me fotografitë nga regjistri i patentave.
• Pronarit të automjetit i dërgohet një njoftim për të marrë qëndrim ndaj rastit.

Burimi: Carup

Link: https://carup.se/okanda-gransen-har-mats-din-fart-i-kameran/#google_vignette