Emigracion: “Rregull dhe rend” në vend të thelbit të çështjes

Një debatues shkruan se kur vihet në dyshim politika aktuale e emigracionit, sidomos politika e dëbimeve, shpesh përdoret shprehja “rregull dhe rend”.

Sipas tij, është normale që ndonjëherë të theksohet nevoja për rregull dhe rend, por kjo shprehje po përdoret shpesh si një mënyrë për t’iu shmangur kritikave. Ai thotë se kjo frazë përdoret si një lloj “mburoje” ose trik, ndërsa çështjet e vërteta nuk diskutohen si duhet.

Ai shpjegon se shpesh krijohet ideja se çdo alternativë ndaj politikës aktuale sjell kaos dhe çrregullim, por sipas tij kjo nuk është e vërtetë, sepse “rregulli dhe rendi” mund të kenë forma të ndryshme. Ai përmend si shembull se edhe në Afrikën e Jugut gjatë aparteidit kishte rregull dhe rend.

Sipas tij, kritika kryesore lidhet me politikën aktuale të emigracionit dhe me pasojat që ajo sjell, të cilat shumë njerëz i shohin si të ftohta, pa empati dhe të padrejta.

Vendime dëbimi që kanë shkaktuar reagime

Ai thotë se duhet më shumë punë ligjore dhe administrative për të marrë parasysh situatat e ndryshme të njerëzve, sidomos të atyre që vijnë nga vende ku janë përndjekur. Sipas tij, bëhet fjalë për njerëz me histori të ndryshme dhe kjo duhet të merret parasysh.

Ai kritikon deklaratën e kryeministrit suedez Ulf Kristersson, i cili ka thënë se ligji i emigracionit nuk mund të përshtatet për çdo rast individual.

Sipas autorit, ka shumë raste të ngjashme dëbimesh që kanë shkaktuar reagime të forta dhe shpesh edhe neveri te publiku. Ai thotë se në disa raste të paqarta, pyetja është nëse prioritet është një ide e fortë për identitetin kombëtar dhe frika ndaj grupeve të ndryshme, apo nëse duhet shmangur krijimi i tragjedive njerëzore, madje edhe raste ku njerëzit mund të përfundojnë në burg, torturë ose vdekje. Ai përmend gjithashtu përdorimin e fondeve të ndihmës për të bërë marrëveshje me regjime të korruptuara ose të panjohura nga BE-ja për pranimin e të dëbuarve.

“Politika e ashpër e emigracionit”

Sipas tij, politika e quajtur “e ashpër e emigracionit” nuk ka të bëjë vetëm me emigracionin apo integrimin, por kryesisht me dëshirën për të dëbuar sa më shumë njerëz që konsiderohen “jo-suedezë”.

Ai thotë se partia Sverigesdemokrat (SD) ka treguar hapur se dëshiron largimin e sa më shumë personave “jo-suedezë”, si në fjalë ashtu edhe në veprime.

Ai kritikon edhe bashkëpunimin politik të qeverisë, duke thënë se Ulf Kristersson është i gatshëm të bashkëpunojë me SD-në për të ruajtur postin e kryeministrit, duke i dhënë atyre ndikim në çështjet e emigracionit dhe integrimit.

Sipas tij, vetë partia e moderatëve duket pak aktive në çështjen e integrimit, ndërsa pyet nëse SD duhet të ketë një rol të veçantë, si një “ministër dëbimesh”, duke e krahasuar me idenë që në SHBA ministri i mbrojtjes të quhet “ministër lufte”.

Çfarë synohet me politikën e emigracionit?

Ai pyet pse theksohet vazhdimisht kriminaliteti në debat. Sipas tij, Suedia po përballet me probleme si bandat kriminale, vrasjet me armë, klanet kriminale dhe mashtrimet me asistencë sociale, dhe qeveria po punon për t’i luftuar këto.

Por ai thotë se kritikat ndaj politikës së emigracionit nuk kanë të bëjnë me dëbimin e kriminelëve, por me dëbimin e njerëzve që sipas tij kanë plotësuar kushtet për të qëndruar në vend.

Sipas autorit, qeveria ka bërë disa ndryshime pas kritikave dhe zgjedhjeve, por ende nuk është e qartë se çfarë duan të arrijnë partitë SD, KD dhe Liberalët me politikën e “emigracionit të ashpër”, përveç sloganit “rregull dhe rend”.

Ai përfundon duke thënë se nuk mjafton vetëm “të rregullohet pak sistemi”, siç ka thënë Jimmie Åkesson, por duhet një rishikim i plotë i politikës së emigracionit.

Debatusi:

Kaj Håkanson, profesor emeritus, Fakulteti i Sociologjisë, Universiteti i Uppsala-s

Burimi: Aftonbladet

Link: https://www.aftonbladet.se/debatt/a/16j5qK/ordning-och-reda-i-stallet-for-sakfragan