Kronofogden po i dëmton personat me borxhe duke shitur pasuritë nën vlerë

Investitorët e njohur Benjamin Graham dhe Warren Buffett kanë theksuar shpesh dallimin mes çmimit dhe vlerës. Siç thotë shprehja e njohur: “Çmimi është ajo që paguan vlera është ajo që merr”. Sipas Günther Mårder, këtë mësim duhet ta marrë edhe Autoriteti i Përmbarimit në Suedi, Kronofogden.

Në një analizë të tij, ai thekson se kur Kronofogden shet pasuritë e personave me borxhe, çmimi i shitjes shpesh nuk përputhet me vlerën reale të tyre.

Qëllimi i këtij procesi është i drejtë: personi me borxhe duhet të paguajë detyrimet ndaj kreditorëve. Për këtë arsye, pasuritë e tij  si sende, makina apo prona sekuestrohen dhe shiten, zakonisht përmes ankandeve, për t’u kthyer në para.

Por problemi qëndron te mënyra e shitjes. Sipas Mårder, procesi shpesh e përkeqëson situatën për debitorin, sepse çmimet e arritura janë më të ulëta se vlera reale. Ai e përshkruan këtë si një “nënvlerësim sistematik”.

Deri para rreth 15 vitesh, pothuajse të gjitha ankandet zhvilloheshin fizikisht. Vetëm personat që ndodheshin në vendin e ankandit mund të merrnin pjesë. Kjo kufizonte shumë numrin e blerësve dhe si pasojë çmimet ishin të ulëta. Shpesh, pasuritë shiteshin për një pjesë të vogël të vlerës së tyre.

Edhe sot, kjo metodë përdoret në një masë të madhe për shitjen e pronave të paluajtshme.

Nga pikëpamja e marketingut, problemet janë të qarta:

• Sendet shpesh paraqiten me pak informacion dhe pa u bërë tërheqëse për blerësit.
• Ankandet fizike, në kohë dhe vende të caktuara, kufizojnë pjesëmarrjen.
• Reklamimi është minimal dhe më shumë ngjan me një njoftim publik.

Si rezultat, jo vetëm pasuritë, por edhe vetë personat me borxhe dëmtohen. Kur sendet shiten nën vlerë, borxhi nuk ulet sa duhet, dhe situata e tyre përkeqësohet më tej.

Megjithatë, ka pasur disa përmirësime. Sot, shumica e ankandeve për sende të luajtshme zhvillohen online, çka lejon më shumë njerëz të marrin pjesë. Kjo rrit konkurrencën dhe ndihmon në arritjen e çmimeve më të mira.

Por ende ka shumë mangësi:

• Sendet dhe automjetet paraqiten dobët.
• Nuk jepet informacion i mjaftueshëm për gjendjen dhe funksionimin e tyre.
• Produktet e markave nuk kontrollohen për autenticitet.
• Nuk bëhen përpjekje për t’i bërë ato më tërheqëse për blerësit.

Sa i përket pronave, vizitat janë të kufizuara dhe organizohen sipas orareve të punonjësve të Kronofogden. Shitjet shpesh vazhdojnë të bëhen me metoda të vjetra ankandi.

Në një kohë kur njerëzit e zakonshëm mund të shesin sende të përdorura me çmime të mira përmes aplikacioneve të thjeshta, pritet që edhe një institucion shtetëror të funksionojë më mirë.

Mårder nuk kërkon që Kronofogden të bëhet një shitës agresiv, por sugjeron që institucioni të bashkëpunojë me kompani private që kanë më shumë përvojë në marketing dhe shitje.

Sipas tij, është e rëndësishme që çmimi dhe vlera të afrohen sa më shumë, në mënyrë që personat me borxhe të mos dëmtohen më shumë nga ky proces.

Burimi:DI

Link: https://www.di.se/nyheter/kronofogden-forstor-varden-for-den-skuldsatte/